zebra

 

home
Contact
trefwoorden
Google

 

 

Groetjes uit de Stille Oceaan!

Eind maart 2017
Ik zweef in een dikke wolk. Ik hoor haar zachte stem, gedempt, zo ver weg terwijl ze naast me zit. Op haar schoot, de anatomische kaart waarop ze tekent en me uitlegt wat ze over een paar dagen gaat verwijderen, aan elkaar vast zetten en hoe. Ze vertelt waarom ze al een kamer voor mij, de O.K. met haar beste team heeft gereserveerd. Hetzelfde “Dreamteam” die een paar weken geleden zo goed voor mij had gezorgd. Ik haal de iPhone uit mijn handtas en neem een paar foto’s van de beelden, voor later want op dit moment begrijp ik amper iets. Alles is leeg, alles is dicht, alles klinkt hol, alles is geurloos. Ik zweef in een dikke wolk. Ik zit vast in het midden van die dikke wattige witte wolk. Over wie gaat het eigenlijk? Ze is rustig. Ik ook. We kijken elkaar aan. Surrealistisch. 

Begin maart 2017
Mijn man en ik zijn in volle voorbereiding voor onze gedroomde wereldreis. Onze zeilboot is bijna klaar. Ik moet nog een kleine preventieve operatie ondergaan. Het is bijna niets, een kwestie van half dagje opname, een weekje uitrusten, klaar. Preventief verwijderen van de blindedarm; het wordt vaak geadviseerd bij wereld toerzeilers, want als je midden de oceaan vaart, duizenden kilometers van alles en iedereen, en je blindedarm begint moeilijkheden te tonen, en de antibiotica niet werken, kan het snel in een buikvliesontsteking veranderen en fataal eindigen. Dus beter zoveel risico’s uit de weg te halen. Dus zogezegd, zo gedaan. Na de operatie, vertelt mijn chirurg, dat ik goed eraan heb gedaan, want mijn blindedarm was toch “helemaal niet mooi”. Goed zo, denk ik, een risico minder! Ze heeft toch een stukje naar het lab verstuurd om te laten bestuderen. Ze neemt contact zodra de resultaten er zijn. Ik ga van de paar weken rust profiteren, met mijn drukke baan en alle andere zorgen van de laatste jaren, dit kan echt geen kwaad.
CC is de meest humane arts en chirurg die ik ooit heb ontmoet. Zij vertelt hoe de zaken zijn, zo direct en toch op zo duidelijk en aardige manier. Het slechte nieuws: dit is een lelijk tumor, het is kanker. Het goede nieuws: Ik had veel geluk. Onze aanstaande wereldreis heeft waarschijnlijk mijn leven gered.

Vandaag
Groetjes uit de Stille Oceaan!
Zoals ze hier wensen: Faaitoito aan iedereen. Mag de Mana bij u zijn!

Laura

 


 

Terug naar de andere verhalen

 


facebook YouTube Twitter